454

وعن إبراهيم بن عبد الرحمن بن عوف أن عبد الرحمن بن عوف رَضِيَ اللَّهُ عَنهُ أتي بطعام وكان صائماً فقال: قتل مصعب بن عمير رَضِيَ اللَّهُ عَنهُ، وهو خير مني، فلم يوجد له ما يكفن فيه إلا بردة إن غطي بها رأسه بدت رجلاه وإن غطي بها رجلاه بدا رأسه، ثم بسط لنا من الدنيا ما بسط، أو قال: أعطينا من الدنيا ما أعطينا قد خشينا أن تكون حسناتنا عجلت لنا، ثم جعل يبكي حتى ترك الطعام. رَوَاهُ البُخَارِيُّ.

Ibrahym ibn Abdurrahman ibn Auwfdan (Allah ondan razy bolsun) rowaýat edilmegine görä, ol şeýle diýipdir:

“Bir gün Abdurrahman ibn Auwfuň (Allah ondan razy bolsun) agzy bekli wagty onuň öňüne iýer ýaly nahar getirdiler. Ol şonda nahara seredip şeýle diýdi: “Mus’ab ibn Umeýr (Allah ondan razy bolsun) söweşde şehid boldy. Ol menden has gowy adamdy. Ýöne onuň bir donundan başga kepen eder ýaly zady ýokdy. Onuň bilen kellesini örtseň aýaklary açyk galardy, aýaklaryny örtseň kellesi açyk galardy. Soňra dünýä bize eçilip bilişinden eçildi (ýa-da şu dünýäde bize (nygmatlar) berilip bilişinden berildi.) Eden sogap işlerimiziň muzdy bize şu dünýäde, ir berildimikä öýdüp gorkýaryn” diýip aglamaga başlady, hat-da naharyny hem iýmän, taşlap gitdi”.

Salgylanma:

(Buhary)