“Bir gezek biz Pygamberimiz sallallahu aleýhi wesellem bilen otyrkak, Ensarylardan bir adam gelip, oňa salam berdi-de yzyna öwrüldi. Pygamberimiz sallallahu aleýhi wesellem oňa: “Eý Ensary dogan! Meniň doganym, Sa’d ibn U’badaň ýagdaýy nähili?” diýip sorady. Ol hem: “Biraz gowulaşýar” diýdi. Pygamberimiz sallallahu aleýhi wesellem: “Ony soramana gitjegiňiz barmy?” diýdi we ýerinden turdy. Biz hem ondan[1] gowrak adam bolup ýerimizden turdyk. Ýöne biziň hiç birimizde ne köwüş, ne mesi, ne-de kellämize geýer ýaly zat, ne-de egnimizde köýnegimiz bardy. Şeýdip biz çöllük-takyr ýerlerden ýöräp, onuň ýanyna geldik. Onuň töweregindäki oturan adamlar, Pygamberimiz sallallahu aleýhi weselleme we Onuň bilen bile gelen sahabalara onuň ýanyna barar ýaly yza çekilip ýer berdiler”.