594

وعن عائشةَ رضيَ اللَّهُ عنها، قَالَتْ: كانَ لأبي بَكْرٍ الصَّدِّيقِ، رضيَ اللَّهُ عنهُ غُلامٌ يُخْرِجُ لَهُ الخَراجَ وكانَ أَبو بَكْرٍ يَأْكُلُ مِنْ خَرَاجِهِ، فَجَاءَ يَوماً بِشَيءٍ، فَأَكَلَ مِنْهُ أَبُو بَكْرٍ، فَقَالَ لَهُ الغُلامُ: تَدْرِي مَا هَذا؟ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ: ومَا هُوَ؟ قَالَ: كُنْتُ تَكَهَّنْتُ لإِنْسَانٍ في الجاهِلِيَّةِ ومَا أُحْسِن الكَهَانَةَ إِلاَّ أَنِّي خَدَعْتُهُ، فَلَقِيني، فَأَعْطَاني بِذلكَ هَذَا الَّذِي أَكَلْتَ مِنْهُ، فَأَدْخَلَ أَبُو بَكْرٍ يَدَه فَقَاءَ كُلَّ شَيءٍ فِي بَطْنِهِ، رواه البخاري.الخَراجُ : شَيءَ يَجْعَلُهُ السَّيِّدُ عَلى عَبْدِهِ يُؤدِّيهِ إلى السيِّد كُلّ يَومٍ، وَبَاقي كَسبِهِ يَكُونُ للعَبْدِ.

Aişadan (Allah ondan razy bolsun), rowaýat edilmegine görä, ol şeýle diýipdir:

“Ebu Bekr Es-Syddykyň (Allah ondan razy bolsun) bir guly bardy. Ol gazanjynyň belli bir bölegini Ebu Bekre getirip bererdi, olam şondan iýip-içerdi. Bir gün bir zat getirdi we Ebu Bekr ony iýmäne başlady. Guly oňa: “Iýýän zadyň nämedigini bilýärsiňmi?” diýip sorady. Ebu Bekr: “Ýok näme ol?” diýdi. Gul: “Pal atmany bilmesem-de, Jahiliýýet ýagny, Yslamdan öňki döwürde bir adama aldap, ýalandan pal atyp beripdim, şu gün bolsa şol adama gabat geldim, ol hem şol atyp beren palym üçin şu iýip oturan zadyňy berdi” diýdi. Ebu Bekr şol bada elini agzyna salyp, iýen zatlarynyň hemmesini gaýtardy”.

Salgylanma:

(Buhary)